Inspiratie > Ingezonden

Ingezonden spirituele teksten / inspiratie (40)

Een tekst inzenden

Nadenkend over de Liefde kom ik tot de volgende meditatie:

De kern van de Liefde is het onvoorwaardelijke.
Van mensen houden zoals ze zijn en ze niet eerst naar je hand zetten.
'Als je die en die eigenschap zou afleren en die en die aanleren, zou ik van je kunnen houden'. Maar dan houd je alleen van je zelf, van je spiegelbeeld in de ander.
Nee, houden van mensen zoals ze zijn.
Er is ons een nieuw gebod gegeven om lief te hebben.
Dat gebod geldt niet voor de Liefde van ouders voor hun kinderen of tussen goede vrienden onderling. Daar is geen gebod voor nodig.
Het gebod is nodig om van mensen te houden die je totaal niets zeggen, die je volkomen onverschillig laten. Fijn dat er zo'n gebod bestaat. We hebben het nodig.

Weten

Ik had een beeld van mijn Zelf.
Geprojecteerd door iedereen en alles om mij heen.
Ervaren via zien, horen, ruiken, proeven en tast.
Geanalyseerd door mijn denken.
En tenslotte gevormd tot de wereld waar ik in leef.
De wereld met mijn Zelf, mijn identiteit, en ik begreep het niet.
Begreep dat Zelf niet. Kon het niet plaatsen.
En kon mijzelf dus niet plaatsen.
Als kind reeds zo vreemd voor mij zelf.
En ik vergeleek, analyseerde anderen met hun ik, met hun identiteit,
En ik ontdekte ook hun strijd met zichzelf.
Vechtend voor het bestaan van hun dierbare ik.
Elk moment van de dag.
Het leven gaf mij ogen. Om dit te kunnen ontdekken,
Om nu te kunnen zien dat ik ook strijd lever om dezelfde reden.
En dat het niet kijken is maar schouwen
dat de enige ware blik biedt die de mens
kan verlossen van zijn eeuwige strijd, van zijn eeuwige pijn,
van de eeuwige terreur die de dualiteit in individualisme biedt.
Ik kan niet meer vechten.
Ik geef het op.
Mijn Zelf.
En het maakt me bang. Vreselijk bang.
Maar ergens in de stilte is er de overtuiging
Dat het klopt.
Dat wat ik doe goed is.
Overtuigd omdat ik het weet.
Gewoon omdat ik het weet.

Leegte...

Ik ben de leegte.
Denk maar aan niets.
Daar ben ik vol van,
't is me toch iets.