Inspiratie > Poëzie > Gedichten > O.G. Heldring

O.G. Heldring (4)

Wolken

Haaren, augustus 1942

Ik zag, op een stillen morgen,
twee wolken langzaam voortdrijven
Stil en onhoorbaar gaan Gods werken
Hun majesteitelijken gang
Door 't hemelruim, wijd, zonder perken....
In verre diepten zweeft de aarde, bang....

Haar bergen trillen en haar zeeën koken,
Het gieren van de bommen scheurt den nacht,
Menschen vertwijfelen, hun steden rooken-
Stralend, geluidloos, glijdt des koepels pracht.

Stil en onhoorbaar gaan Gods werken
Hun majesteitelijken gang
Door 't hemelruim, wijd zonder perken....
't Rumoer der aarde is in stiltes vang.